Trądzik różowaty jest chorobą przewlekłą. Z trądzikiem młodzieńczym łączy go tylko nazwa.
Charakterystyczny w chorobie jest rumień na twarzy – czasami widoczne są wypryski. Trądzik różowaty bywa nazywany przekleństwem Celtów, bowiem najczęściej cierpią na niego mieszkańcy Wysp Brytyjskich.
Zazwyczaj choroba przybiera postać zaczerwienienia na twarzy. Dodatkowymi objawami mogą być : rozszerzenie powierzchownych naczyń krwionośnych, małe guzki na ustach i krosty. Uciążliwymi objawami są swędzenie, pieczenie, kłucie. Zaś w wyglądzie kłopotliwy może być czerwony nos, oczy.
Co wpływa na zaostrzenie objawów trądziku różowatego?
– ekspozycja na intensywne promienie słoneczne, oparzenia od słońca, wysoka temperatura;
– duży wysiłek;
– stres;
– stosowanie niektórych leków
– spożywanie alkoholu, kofeiny, gorącej herbaty,
– pikantne jedzenie, pokarmy bogate w histaminę (jak czerwone wino, żółte sery, piwo, wieprzowina…)
Leczenie trądziku może (w zależności od jego odmiany) trwać nawet dwa lata. Konieczne są regularne wizyty u dermatologa. Najczęściej stosowane są antybiotyki (zarówno w tabletkach jak i maściach). Należy również przestrzegać właściwej diety – to kluczowe, aby objawy nie powróciły. W trądziku różowatym należy unikać: alkoholu, czekolady, gorących napojów, ostrych przypraw, produktów zawierających gluten, orzeszków ziemnych. Chorzy powinni również zrezygnować z gorących kąpieli, sauny, przebywania w ostrym słońcu, unikać ostrego makijażu oraz stresu. Wskazane jest natomiast picie dużych ilości wody oraz regularne nawilżanie skóry, a także włączenie do diety dużej ilości warzyw i owoców, produktów pełnoziarnistych oraz ryb bogatych w kwasy tłuszczowe OMEGA- 3.
Nieleczony trądzik różowaty może prowadzić do depresji.

Udostępnij :)

Comments are closed.